تبلیغات
امام زمان، جنگ سخت و نرم، دشمن شناسی، سیاست، اقتصاد، فراماسونری - ویژگی‌های سربازان امام زمان‌(عج) از زبان آیت‌الله قرهی

زنده کردن گفتمان انقلاب، استکبار ستیزی، عدالت خواهی، مبارزه با فقر، فساد و تبعیض، ساده زیستی

ویژگی‌های سربازان امام زمان‌(عج) از زبان آیت‌الله قرهی

نویسنده :علی فتحی
تاریخ:دوشنبه 9 آبان 1390-12:11 ب.ظ

آقاجان! ببین وقتی حرف می‌زنیم، جوان‌ها بیشتر گریه می‌كنند. اسم شما كه می‌آید، ببین این جوان‌های عزیز چه حالی دارند و چه اشكی می‌ریزند؟! دوست دارند. آقا! به حقّ این جوان‌ها یك نگاهی هم به ما بدبخت‌ها كن! ما كه عمر و زندگی‌مان را باختیم. آقاجان! گفتند دعا برای فرج كنید تا ظهور به تعجیل بیافتد. آقا جان! مظلوم‌های بحرین را می‌بینید؟! آقاجان بیا نائب و سپه‌سالارت را یاری كن! آقاجان بیا مردم مظلوم بحرین، ایران و مظلومین عالم را یاری كن!

 

 

  آیت‌الله روح‌الله قرهی در آخرین جلسه درس اخلاق خود كه پانزدهم تیرماه در مسجد و حوزه علمیه امام مهدی(عج) برگزار شد؛ به بیان ویژگی‌های سربازان امام زمان‌(عج) پرداخت كه مشروح آن در پی می‌آید:

خصایص سربازان وجود مقدّس مولا، آقا، سید، صاحب و سالارمان، حضرت حجّت‌بن الحسن المهدی(صلوات الله و سلامه علیه) همان خصایص سربازان وجود مقدّس ابی‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه علیه) است. آن‌ها در مرحله نخست، متخلّق به اخلاق الهی هستند. آیت‌الله قاضی(اعلی اللّه مقامه الشّریف)‌، آن عارف عظیم‌الشّأن این نكته بسیار عالی را فرمودند، ایشان فرمودند: خطاب وجود مقدّس مولایمان، به سربازانشان و كسانی كه در محضرشان هستند، این است: «اِركَبوا یا مُتخَلَّقینَ باَخلاقِ اللّه».
آسید هاشم حدّاد(اعلی اللّه مقامه الشّریف)‌، آن عارف بزرگوار می‌فرمایند: وقتی آقا جانمان، آقای قاضی(اعلی اللّه مقامه الشّریف) این را فرمودند، اشك در چشمان مباركشان حلقه زد، فرمودند: یك دلیل این است متخلّقین به اخلاق الهی از هر گناهی به دورند و بهترین انسان­ها در روی زمین هستند.

* عامل تزلزل برابر فرمان مولا

هشدار! هشدار! آیت‌الله مولوی قندهاری(اعلی اللّه مقامه الشّریف)‌، آن كنز خفی الهی فرمودند: اگر كسی می‌خواهد برای زمان حضرت ولو به اینكه از دنیا رفته برگردد و در ركاب آقا باشد - همان‌گونه كه در دعای عهد است - یك راه بیشتر ندارد و آن این كه سرباز امام زمان(‌صلوات اللّه علیه و عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) باید خودش را متخلّق به اخلاق الهی كند.
اگر می‌خواهیم همان‌گونه كه در دعای عهد می‌خوانیم، برگردیم و به تعبیر دعای عهد، شمشیر كشیده؛ یعنی آماده و سلاح به دست در محضر مولایمان باشیم، باید متخلّق به اخلاق الله شویم.
ایشان فرمودند: درست است بیان شده هر كس چهل صباح دعای عهد را بخواند به این نیت كه اگر مرد، بعد از مردنش رجعت كند و در محضر مولا باشد، برمی‌گردد امّا شرطش این است كه متخلّق به اخلاق الله باشد؛ آن‌وقت اگر دعا را خواند برمی‌گردد.
از محضر مباركشان سؤال شد: اگر كسی متخلّق به اخلاق الله نبود آیا با خواندن این دعا برنمی‌گردد؟
فرمودند: اگر عمرش را هم به این دعا مشغول باشد ولی خصوصیت سربازان امام زمان(‌صلوات اللّه علیه و عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) را نداشته باشد؛ یعنی متخلّق به اخلاق الهی نباشد، هرگز برنمی‌گردد. یعنی آن دعا شرط دارد و شرط اساسی آن این است كه انسان حتماً متخلّق به اخلاق الهی باشد.
آیت‌الله العظمی ادیب(اعلی اللّه مقامه الشّریف)، آن مرد الهی و عظیم‌الشّان، آن عارف بی‌نظیر فرمودند: دلالت این است كه اصحاب ابی‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه علیه) بر اساس اخلاق، با وفا بودند. كسی كه متخلّق به اخلاق الهی شد در سخت­ترین مواقع و در سخت­ترین لحظات مولای خودش را رها نمی­كند.
لذا یكی از گناهان كبیره این است كه انسان وفای به عهد نداشته باشد. اگر كسی متخلّق به اخلاق الله نشد، در پیچ و خم كارهایی كه گاهی حكمتش را نمی‌داند و از ناحیه مولا برای او هست، امكان دارد ایمانش سست شود و دست از مولایش بردارد.

* چه كنیم ایمانمان قوی شود؟

قرآن كریم و مجید الهی هر جا خواسته بگوید انسا­ن­هایی مؤمن هستند، فرموده: « الّذینَ آمَنُوا وَعَمِلوُا الصّالِحات» یا «إِلاَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ»[1] و ... ؛ یعنی در چندین جا ایمان و عمل صالح را بیان فرموده است.
در تفسیر آیه 25 سوره بقره «وبَشّرِالَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلوُا الصّالِحات...» عرض كردیم كه اگر كسی عملش عمل صالح نبود، دلالت بر این است كه ایمانش، ایمان ضعیف است. تا ایمان قوی نشود عمل انسان صالح نمی‌شود. چه كنیم ایمانمان قوی شود؟
حضرت شیخناالأعظم، حضرت مفید عزیز(روحی له الفدا و سلام اللّه علیه) نكته بسیار عالی در این باب كه چه زمانی ایمان تقویت می‌شود و دیگر خود به خود عمل انسان مؤمن، صالح می‌شود، فرمودند - این كد اساسی و بسیار مهم را به ذهن خود بسپارید - فرمودند: پایه‌های ایمان، جز در بستر اخلاق مستحكم نمی‌شود. اگر انسان متخلّق به اخلاق الهی شد، ایمانش قوی می­شود.
خصوصیت ایمان قوی چیست؟ عمل صالح است و خصوصیت دیگر این است كه در فراز و نشیب‌هایی كه در محضر حجّت خدا، امام و ولی است، متزلزل نمی­شود.

* زیر سؤال بردن ولی خدا؟!

نكته بسیار نابی را اولیاء الهی تبیین كرده‌اند و جالب این است كه شخصی مثل ابن ابی‌الحدید معتزلی كه شیعه نیست هم به این مطلب رسیده است و آن این كه بیان كرده‌اند: اصحاب ابی‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه علیه) از لحظه حركت تا لحظه شهادت حتّی یك بار هم به امام خودشان نگفتند: آقا! شما فرموده بودید كه ما می‌خواهیم كوفه برویم، پس چه شد در كربلا زمین‌گیر شدیم؟!
عزیزم! به تعبیر دیگر امام، ولی و حجّت خود را زیر سؤال نبردند، چرا؟ چون ایمانشان قوی بود، می‌دانستند حتماً حكمتی در فرمایشات امام هست و به خاطر همین مطلب درست است كه به كوفه نرسیدند و سپاه در كربلا ماندگار شد، گرچه از ابتدا هم بنا نبوده به كوفه برسند، شما در زیارت سوم شعبان می‌خوانید: ای كسی كه به دنیا آمدی، آسمان‌ها و زمین و آن‌چه كه در آن‌ها بود، برای تو گریه كرد. پیامبر(صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) گلوی ابی‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه علیه) را می‌بوسد و خبر به شهادت می‌دهد. همه چیز معلوم است امّا به صورت ظاهر حضرت فرمودند: ما به كوفه می‌رویم امّا به تعبیری در كربلا زمین‌گیر شدند، امّا هیچ‌كدام از اصحاب نگفتند: چرا؟ اولیاء الهی می‌گویند: این به واسطه اخلاق است.
ابن ابی الحدید معتزلی می‌گوید: این‌ها به واسطه این كه ایمان قوی به ابی عبدالله(صلوات اللّه و سلامه علیه) داشتند، سؤال نكردند. حتّی حضرت از باب امتحان كه حجّت را تمام كند و به عالم بگوید این‌ها از اوّل هم قصد شهادت داشتند، فرمودند: اگر نمی‌خواهید، اجازه می‌دهیم برگردید، امّا یك نفر در كربلا پیدا نمی‌شود كه به حضرت عرضه بدارد: آقاجان! مگر شما نعوذٌبالله، نستجیرٌبالله می‌ترسید كه می‌فرمایید برگردیم؟ ابداً؛ چون می‌دانند حضرت، حجّت برای طرف مقابل است. گرچه حضرت به خود آن‌ها نگفت: من می‌خواهم اتمام حجّت كنم كه آن‌ها آمادگی داشته باشند، امّا یك كدام از آن‌ها سؤال نكردند؛ چون ایمانشان قوی بود. چرا ایمانشان قوی بود؟ برای این كه متخلّق به اخلاق الهی بودند.

* چگونه سرباز امام زمان(عج) شویم؟

انسان باید چگونه شود تا سرباز وجود مقدّس امام زمان(‌صلوات اللّه علیه و عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) باشد؟ كدام افتخار بالاتر از این كه پروردگار عالم لطف كند، محبّت كند، بزرگواری كند و اسم انسان را در آن طومار سربازان مولا كه به دست حضرت شیخناالأعظم(روحی له الفدا و سلام اللّه علیه) نوشته می‌شود، بنویسد؛ جایی كه انبیاء دوست دارند سرباز حضرت شوند!
آیت‌الله مولوی قندهاری(اعلی اللّه مقامه الشّریف)، آن كنز خفی الهی به نقل از آسید ابوالحسن اصفهانی(اعلی اللّه مقامه الشّریف)، آن مرد عظیم‌الشّأن می‌فرمودند: من دیدم انبیاء از هم سبقه می‌گیرند كه در طومار سربازی امام زمان(‌صلوات اللّه علیه و عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) ثبت‌نام كنند. جایی كه خود وجود مقدّس ابی‌عبدالله و امام صادق(صلوات اللّه وسلامه علیهما) می‌فرمایند: «لَوْ أَدْرَكْتُهُ لَخَدَمْتُه‏»[2] من خادمش می‌شوم.
به این جمله ناب دقّت كنید، عجیب است! این كد اساسی است كه حضرت شیخناالأعظم(روحی له الفدا و سلام اللّه علیه)، آسید ابوالحسن اصفهانی(اعلی اللّه مقامه الشّریف) و اولیاء بیان فرموده‌اند و آن این كه كسانی كه به عنوان اصحاب ابی‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه علیه) انتخاب شده بودند، گناه كبیره كه نداشتند هیچ، گناه صغیره را هم مواظبت می‌كردند.
سؤال شد: پس حُرّ(اعلی اللّه مقامه الشّریف) چگونه بود؟ گفتند: حرّ(اعلی اللّه مقامه الشّریف) جز آن مطلب كه آن هم ادّعا كرده بود می‌خواستم وفای به عهدی كنم كه با آن مرد بسته بودم، هیچ گناهی انجام نداده بود. او در مروّت، جوانمردی و همه مسائل عالی بود. همسرش شهادت می‌دهد: من اوّل متعجّب بودم كه چطور حرّ(اعلی اللّه مقامه الشّریف) در سپاه ابن زیاد است، امّا وقتی خبر رسید كه او در ركاب ابی‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه علیه) شهید شد، گفتم: چون حرّ(اعلی اللّه مقامه الشّریف) مواظبت می­كرد حتّی گناه صغیره هم انجام ندهد. این‌گونه است كه خود به خود او را به سپاه حق آوردند.
اگر گناه نكردیم، مراقبه كردیم و در بستر اخلاق رشد و نمو پیدا كردیم، همان شعار اساسی كه پیامبر(صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) به ما یاد داده است: «الخُلقُ وِعاءُ الدّین» اخلاق ظرف دین است، صد در صد ایمانمان قوی می‌شود و هر كس ایمانش قوی شد عملش صالح است، دیگر طبیعی است نسبت به مولای خود شكّی نخواهد داشت. یك خصوصیت اصحاب ابی‌عبدالله(علیه الصّلاة و السّلام) این است.

* كسی نمی‌تواند وقت دقیق ظهور امام‌زمان(عج) را تعیین كند

اصحاب وجود مقدّس آقایمان شبیه به اصحاب ابی‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه علیه) هستند. آیا دلتان می‌خواهد اسم شما هم به عنوان سرباز امام زمان(‌صلوات اللّه علیه و عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) ثبت‌نام شود؟ عرض كردم اتّفاقاً الآن برای سربازی امام زمان(‌صلوات اللّه علیه و عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) ثبت‌نام می‌كنند. موقعی كه حضرت آمد كه دیگر یارگیری نمی‌كند، یارگیری‌ها برای الآن است. حضرت الان سربازها را انتخاب می‌كند.
می‌دانید وقت را نباید تعیین كرد؛ «كَذَبَ الْوَقَّاتُون»[3] اصلاً كسی نمی‌تواند وقت دقیق را تعیین كند.
لذا كسی نمی‌تواند وقت را تعیین كند، امّا ظهور نزدیك است. هر كه بخواهد اسمش در آن طومار نوشته شود از الآن باید خود را آماده كند. چه كند؟ اینكه متخلّق به اخلاق الله شود. وقتی متخلّق به اخلاق الله شد، طبیعی است دیگر باوفا می‌شود، آن هم چه باوفایی!
آن مرد عظیم‌الشّأن، آیت‌الله آشیخ محمّدرضا ربّانی(اعلی اللّه مقامه الشّریف) كه بالجد ربّانی بودند. قبر مطهّر ایشان در حرم حضرت عبدالعظیم است. ولّی خدایی در تهران بودند كه ناشناخته ماندند. مقدّمه حمد ربّانی ایشان را ببینید. آیت‌الله جوادی آملی جملاتی را راجع به شخصیّت باعظمت این مرد الهی بیان می‌كنند كه عجیب است. من محضر مباركشان رسیده بودم، مرد عجیب و نافذالعینی بودند ذیل این آیه شریفه «وَ الَّذینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ»[4] می‌فرمایند: این آیه متعلّق به اصحاب مولا، آقا، سیّد، صاحب و سالارمان، حضرت حجّت‌بن­الحسن المهدی(صلوات اللّه و سلامه علیه) و اصحاب ابی‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه علیه) است.
این آیه شریفه می‌فرماید: مؤمنین كسانی هستند كه امانات و عهد خود را مراعات می‌كنند، دیگر عهدشكن نیستند، عهدشكنی گناه كبیره است. این‌ها با مولایشان عهد می‌بندند و هرچه مولایشان گفت تا آخر می‌روند، چرا؟ چون در بستر اخلاق رشد كرده‌اند.

* وفای به عهد با مولا

ملّا حسینقلی همدانی(اعلی اللّه مقامه الشّریف)‌، آن عارف عظیم‌الشّأن جمله‌ بسیار عجیبی راجع به «تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللَّهِ»[5] دارند. ایشان می‌فرمایند: «تَخَلَّقُوا» فعل امر است، می‌دانید چرا امر شده است؟ برای اینكه امر كردند انسان برود بچشد، مزه كند و ببیند اخلاق الهی چیست، دیگر وقتی اخلاق الهی را چشید، چنان رشد می‌كند كه ملائكةالله به پای او سجده می‌كنند.
آیت‌الله انصاری همدانی(اعلی اللّه مقامه الشّریف) هم قریب به همین مطلب را دارند، ایشان می‌فرمایند: ملائكة‌الله به متخلّقین اخلاق الهی سجده می‌كنند. اگر كسی بگوید سجده ملائكة‌الله فقط برای ابانا آدم بود اشتباه كرده است. مبدأ آن آدم ابوالبشر است امّا انتهایش عبد صالح است. هركه عبد صالح خدا شد و متخلق به اخلاق الهی شد، بر او سجده می‌كنند.
برای همین این افراد وفای به عهد دارند و با مولایشان پیمان می‌بندند. قرآن می‌فرماید: یكی از خصایص متخلّقین به اخلاق الهی همین است كه وفای به عهد دارند. «الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا»[6] آن موقعی كه عهد و پیمان می‌بندند، دیگر رها نمی‌كنند. اگر گفت: آقاجان! ‌امام زمان! از همین امروز دیگر گناه نمی‌كنم، گناه نمی‌كند.
آیت‌الله قاضی(اعلی اللّه مقامه الشّریف) دستورالعمل داده بودند و فرموده بودند: من بعضی از چیزها را نمی‌توانم بگویم، نشر پیدا می‌كند و من را به عنوان كسی كه مردم را به فعل دیگری كه خودشان را اذیّت كنند و گناه است، متهّم می‌كنند امّا حداقل می‌گویم: اگر عهد بستید سرباز امام زمان(‌صلوات اللّه علیه و عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) باشید و خطا كردید، فردای آن روز را روزه بگیرید و خودتان را متنبّه كنید، بگویید: چرا من عهدی را كه با مولایم بستم، شكستم؟ بگویید: آقا جان! شنیدم پاكان عالم و اهل طهارت جزو سربازان شما هستند.
إن‌شاءالله به فضل الهی به بحث طهارت روح در باب اخلاق برسیم، این را عرض می‌كنیم. یك حالاتی است، اصلاً انسان اوج می‌گیرد و دیگر می‌خواهد از این دنیا فارغ شود. یك حال عجیبی به انسان دست می‌دهد. اصلاً یك مطالب ناب و عجیبی است. انسان دیگر به وجد و رقص سماعیه است، اصلاً دیگر اینجا نیست، یك حالی است. می‌فهمد وقتی انسان شود چه هست و كه هست.
عزیز دلم! این را به عنوان كد به ذهن خود بسپار: ملائكة‌الله مظهر همه خلقت در سجده بودند و إلّا انسان به جایی می‌رسد كه می‌بیند كوه، دریا، همه و همه بر او سجده می‌كنند. اگر این طهارت، این صافی، این حال الهی به وجود بیاید و این اخلاق الهی در وجود انسان رشد كند، چه می‌بیند!
همه اولیاء الهی این‌طور بودند، اولین بار كه این چیزها را می‌دیدند اصلاً وحشت داشتند، حتّی بعضی مواقع بعضی از آن‌ها می‌گفتند نكند این‌ها موانعی است كه آمده، خطورات شیطانی است. به آن‌ها خطاب می‌شود: نه، نگران نباشید، این حال خود شماست. این حال الهی، غوغایی است! این‌ها به آن مقام می‌رسند كه می‌گویند همه بر انسان سجده می‌كنند، چون خلیفةاللّه‌ است. آن‌وقت این خلیفةالله‌ و این طاهر و پاك باید سرباز مولایمان باشد.

* بهترین زمان

بگذارید پرده‌ای را بالا بزنم. ما در چه زمانی هستیم؟ آیت‌الله العظمی ادیب(اعلی اللّه مقامه الشّریف) به خصّیصین خودشان مثل آیت‌الله دزفولی، حاج آقای حلوایی، آشیخ رجبعلی خیّاط(اعلی اللّه مقامهم الشّریف) و كسانی كه در محضر مباركشان بودند، نكته‌ خیلی عجیبی را بیان فرموده بودند، ایشان فرموده بودند: حضرت خضر نبی(علی نبینا و آله و علیه الصّلوة و السّلام) از انبیاء عظامی مانند حضرت موسی‌بن عمران و حضرت عیسی‌بن مریم(علی نبینا و آله و علیهما الصّلوة و السّلام) سؤال كردند: آیا شما دوست داشتید در این زمان باشید؛ با همه گناهانی كه یك عدّه دارند انجام می‌دهند و با همه ظواهر فریبنده دنیا كه آن موقع نبوده است؟ فرمودند: ما حاضر بودیم رسول نمی‌شدیم امّا زمانی را كه زمان حجّت است، درك كنیم.
خیلی حرف بزرگی است. می‌دانید معنای این حرف چیست؟ آن مرد عظیم‌الشّأن و الهی می‌فرمودند: وقتی من این حرف را شنیدم، دو شبانه روز نخوابیدم، فكر می‌كردم یعنی چه كه این‌زمان را درك می‌كردیم؟! هنوز كه حضرت نیامده‌اند امّا همین كه در زمان وجود مقدّس آقا باشند.
من و شما الآن در زمان حجّت هستیم. حضرت ظهور نكرده‌اند و در پرده غیبت هستند امّا زمان، زمان امامت وجود مقدّس آقاست. ایشان می‌فرمایند: این زمان یعنی این‌كه یك عدّه‌ای بالقوه برای سرباز شدن آماده هستند امّا باید با اخلاق الهی و دوری از گناه خودشان را در طومار سربازان آقا قرار بدهند.
آیت‌الله العظمی ادیب(اعلی اللّه مقامه الشّریف) می‌فرمودند: من این تعبیر را بیان كردم و آقا هم تأیید كردند. ایشان می­فرمودند: سربازان امام زمان(‌صلوات اللّه علیه و عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) نه از انبیاء عظام، امّا از انبیاء دیگر برتر هستند.

* عیدی بگیریم

الآن زمان سربازگیری است. ظهور نزدیك است. هشیار! بیدار! فرزندان عزیزم! اگر می‌خواهید اسم شما را در طومار بنویسند، دو كار كنید:
1. گناه نكنید.
2. در بستر اخلاق كه امر است: «تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللهِ» رشد كنید.
این شب‌ها، شب‌های ولادت است، از آقا بخواهیم و بگوییم: آقا! معمولاً اگر كسی محضر مبارك شما بیاید، شما عیدی می‌‌دهید؛ این‌جا هم خانه شما مهدیه است. آقاجان! عیدی، خانه یا ماشین نمی‌خواهم؟ می‌شود من هم سربازت بشوم؟
عیدی بگیریم! آن‌چه كه بزرگانی مثل آیت‌الله العظمی ادیب و آیت‌الله العظمی قاضی(اعلی اللّه مقامهما الشّریف) فرمودند. یك عیدی درست و حسابی بگیرید!
بگوییم: آقاجان! شما كریم هستید، و إبن الكریم هستید: «وَ سَجیتُكمُ الكَرَم وَ عادَتُكُمُ الإحسان»، آقای خوب! ای كریم كریمان! عیدی بده! می‌شود اسم من هم در طومار نوشته شود؟! آقاجان! می‌شود ما هم سرباز شما باشیم؟ ما هم در مهدیه شما آمدیم كه عیدی بگیریم.
چه كنیم؟ همین دو مطلبی كه بزرگان بیان كردند: «تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللهِ» در بستر اخلاق و دوری از گناه. بخواهیم، بگوییم: آقاجان! ما قدرت نداریم، نمی‌توانیم نفس امّاره‌مان را كنترل كنیم، شما برای ما دعا كن. آقاجان! سه تا ولادت مهّم است، باید سه تا عیدی بدهید!
1. دعایی كنید كه ما بتوانیم بر نفس امّاره‌مان مسلّط بشویم و از گناه دور شویم.
2. متخلّق به اخلاق الهی شویم.
3. اسم ما را به عنوان سرباز شما بنویسند.
هر شب دقایقی را با آقا صحبت كنید. عزیز دلم! در موقع خواب و خلوت، نگذاری یك موقع خستگی بر تو غلبه كند، ولو شده لحظاتی با آقاجان حرف بزن! آقاجان خیلی این حرف زدن را دوست دارند. این كه من تأكید می‌كنم؛ چون ثمراتش را اولیاء دیدند و بیان كردند.
یك مدّت با آقا حرف بزن، عادت كن، یك مدّت خودت را مكلّف كن كه با آقا حرف بزنی، ببین آقا چگونه به تو عنایت می‌كند؟! ببین چه می‌بینی؟!
آقاجان! ببین وقتی حرف می‌زنیم، جوان‌ها بیشتر گریه می‌كنند. اسم شما كه می‌آید، ببین این جوان‌های عزیز چه حالی دارند و چه اشكی می‌ریزند؟! دوست دارند. آقا! به حقّ این جوان‌ها یك نگاهی هم به ما بدبخت‌ها كن! ما كه عمر و زندگی‌مان را باختیم. آقاجان! گفتند دعا برای فرج كنید تا ظهور به تعجیل بیافتد. آقا جان! مظلوم‌های بحرین را می‌بینید؟! آقاجان بیا نائب و سپه‌سالارت را یاری كن! آقاجان بیا مردم مظلوم بحرین، ایران و مظلومین عالم را یاری كن!
می‌دانم اگر بگویی سرباز درست نشده است، چیزی ندارم بگویم، امّا خودت دعا كن كه آدم شویم، خودت دعا كن كه از گناه دور شویم و متخلّق به اخلاق الله شویم!
آقاجان! بیا به حقّ مادرت نرجس خاتون(سلام اللّه علیها) امشب به ما عیدی بده! من می‌دانم كه خود امام حسین، اباالفضل العباس و آقا علی‌بن ‌الحسین(صلوات اللّه و سلامه علیهم) هم دوست دارند كه در این شب‌ها یك سلام به وجود مقدّس آقایمان، امام زمان(‌صلوات اللّه علیه و عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) بدهیم.
پیامبر(صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) فرمودند: شعبان ماه من است. در این ماه كه پیغمبر(صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) به دنیا نیامده‌اند، مبعوث هم نشدند، حتّی در این ماه به شهادت هم نرسیدند، ولادت ایشان در ربیع الاول، بعثتشان در رجب المرجّب و وفاتشان در صفر المظفّر است، پس به چه مناسبتی فرمودند: این ماه، ماه من است؟
به خاطر این‌كه دو محی الدّین در این ماه متولّد شدند، یكی ابی‌‌عبدالله(صلوات اللّه و سلامه علیه) و یكی هم كسی كه خود پیغمبر(صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) فرمودند: كسی می‌آید كه هم‌اسم من است. پیغمبر(صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) هم منتظر شما هستند.

-----------------------------------------
پی‌نوشت‌ها:

[1] عصر/3
[2] بحارالأنوار،ج:51 ،ص: 148
[3] بحارالأنوار،ج:4،ص:132
[4] مؤمنون/ 8
[5] بحارالأنوار، ج: 58، ص: 129

[6] بقره/177

 

فارس نیوز



نوع مطلب : امام زمان 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.